Poeto sonĝis ¿.... aŭ ĉu ĝi estis vera ...?? !

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

Poeto sonĝis ¿.... aŭ ĉu ĝi estis vera ...?? !

Tiu mateno, la poeto staras surprizita,
se ĝi estis sonĝo ... aŭ estis vera, kio okazis?
Reala ŝajnis .. estis maldorma Aux estis nur sonĝo ..
kiu ŝajnis tiom reala ... ke tio ne okazas al homoj ...?. nur memoras, ke en sia malnova lito ... kuŝis ... kun la lumoj ekstere kaj la korpo vundita kaj laca, kiam du bluaj lumoj estis jxetitaj per la pordego ... kiel du infanoj ludas en la parko kaj starigxis sur la tegmento. alarmis vidi vin tie senmove kaj sentis la voĉo de knabo parolas .. - kiu estas ... malbonaj spiritoj estas eble ..? Mi vundis vin ..!! , aŭ vi venis, por sercxi mian soleca animo ... alporti vagantaj vagado ĉirkaŭ aŭ se mia morto ... estas produktita ... kaj mi ĉi tie mi ne aŭskultis ... - Silentu poeto .... ni estas du malgrandaj anĝeloj kiuj venas por tempo ... por danki ĉiujn amo por nia amata patrino, kiun vi donas al via - Mia ... ne esti konfuzita en via vojaĝo abreis ricevonto ...? - Poeto ... Poeto ... kun tiu ama kiso ... scias, al kiu vi donis al AMO! - Kaj kiel vi scias ... se vi staras tie .. ĝis nun rigardi ...? - Ĉiu nokto ni dormis sur sia kapkuseno kaj etendos viajn brakojn kaj kiam ŝi kuŝas ... ne sciis ke la kapkuseno ... estas niaj brakoj kaj karesi via vizaĝo ... kombilon ŝiaj haroj ... kaj kisoj ... via korpo plenigi. - Kaj nun ni vidas skribi poemojn kiuj antaŭ 25 jaroj forlasis forgesis kaj nun ni vidas pli feliĉa ... kaj kredi, ke ni sentas, kiam ni parolas kaj nun komprenas ke ni ne mortis ... sed ĝi estas ankoraŭ atendas kaj nun ne vidas ...ĝuste kiel vi .... Amar malkovris ke vi ne povas rigardi lin ... mi faris nenion .... aŭ io, ke en lia koro .. ne restis malnovaj ... ĝi diros ... ion mi diru ... kaj kiom mi ŝatus diri .... sed mi muta kaj silentas -Nu vi ŝajnas ami ... ĉar nokte .. leginte viajn kantojn .. vidi ĝin plena de feliĉo ... kvazaŭ tiu tempo amo .... kiel neniam silentis, kara. 'De ĉiuj .. Poeto ... feliĉa dankas vin tre multe por kio vi faras ĝin .. kaj amas Vi donis al ni kie ni estas .... Ankaŭ ni certigos vin ... paroli pri AMO vin tiel .. ŝi nokto .... estos feliĉa ... kaj ni estos feliĉaj ĉe lia flanko ... - dankon iom anĝeloj ...Mi daŭre amas lin ... sed mi neniam kisas viajn lipojn.

¡¡¡¡ ¿¿ Soñó el Poeta .... o fué cierto ...?? !!!!!!!!

Aquella mañana, el Poeta se levantó sobresaltado,
¿ había sido un sueño ... o fue verdad lo que había pasado?
real le parecía.. despierto había estado ¿ o solo fue un sueño ..
que le pareció tan real ... que eso no le pasa a los humanos...?.

Solo recordaba que en su vieja cama ... se había tumbado ...
con las luces apagadas y con el cuerpo dolido y cansado,
cuando dos luces azules por el portillo se colaron ...
parecían dos niños jugando en el parque y en el techo se pararon.

Se asustó al verlas allí quietas y sintió la voz de un niño hablando..
-¿ quienes sois ... acaso sois malos espíritus..? ¡¡yo no os he hecho daño..!!!
o venís a buscar mi solitaria alma ...  para llevarla errante por ahí paseando
o sí mi muerte ... se halla producido ... y yo aquí no me he enterado ...

-¡¡¡ Tranquilo Poeta .... que somos dos pequeños Ángeles que venimos un rato ...
para agradecerte todo el cariño que a nuestra amada madre, tu le estás dando
-¿ A mi... no os abreis confundido en vuestro viaje de destinatario ...?
-¡¡¡ Poeta... Poeta ... con este beso de amor ... sabrás a quien AMOR le has dado !!!

-¿ Y como lo sabéis ... si vosotros estáis allí .. tan lejos para mirarlo ...?
- Todas las noches nos acostamos sobre su almohada y estiramos los brazos
así cuando ella se acuesta ... no sabe que la almohada... son nuestros brazos
y le acariciamos la cara ... le peinamos el pelo ... y de besos...su cuerpo llenamos.

- Y ahora ya la vemos escribir Poemas que hace 25 años había dejado olvidados
y ahora la vemos más feliz ... y hasta creemos que nos siente cuando le hablamos
y ahora comprende que no hemos muerto ... sino que la seguimos esperando
y ahora sin vernos ... igual que a ti .... descubrió que se puede AMAR sin mirarlo...

Yo nada he hecho.... ni nada que en su corazón .. no permaneciera de antaño ...
pues decirle ... nada le digo ...¡¡¡¡ y cuanto me gustaría contarle ....pero soy mudo y callo
-Pues parecéis enamorados ... porque ella en las noches .. cuando lee tus cantos..
la vemos llena de felicidad ... como si esta vez amara.... como nunca en silencio, ha amado.

-Por todo ello..  Poeta ... muchas gracias por lo feliz que la haces .. y el amor que le has dado
nosotros desde donde estamos .... también velaremos por ti ... para que le hables de AMOR
y así.. ella por la noche .... se sentirá feliz ...y nos sentiremos felices a su lado ...
- gracias Angelillos ... amor le seguiré dando ... aunque nunca tendré un beso de sus labios.