"" "Mi amis vin tiel, tiel kaj tiel ...." "" "

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

"" "Mi amis vin tiel, tiel kaj tiel ...." "" "

Mi amis vin tiel, tiel ...... ke mia kisoj nuboj kovris la ĉielon
 ........ Mi amis vin tiel kaj ..... ke doloro, estis boleroj de la nokto
 Mi amis vin tiel ... ........ ..... kiuj spongo de vivo vidas
 mi amis vin ..... .... ........ ..... imagi kiso estis fandante nokte kaj tage. Mi amis vin tiel, tiel ...... la tondroj vento baladoj igis  amis vin tiel kaj ........ ..... via haŭto estis heliko balzamo en mia buŝo  mi amis tiel ... ....... ..... via rideto, por kuraci mian frenezon de amo  amis vin ....... .... ...... ..... aŭdi vian voĉon, ĝi estis la Virga kiu mi parolis. Sed mi devis ĉesi elspezi malpli da amo, kiel akvo portas laŭ la rivero kielvi ne estis por mi kaj kiel sorto estus resti for pli, eĉ hodiaŭ, kiam mi vidas, mi memoras kiom mi amis sed iu malvarmigis min, ke la birdoj ne grati mian ventron. estas malfacile senti kio gxi reen al vi kiam mia animo estis sklavo, Mi amis vin tiel, tiel ... ke miaj vejnoj en anemio estis gravuritaj, neniu faru, ke amas min sorĉita ĉiumatene sed ankoraŭ tie .... kaj amiko estos tio, kion vi ne iris de amata. Sed ankoraŭ, mi estas feliĉa esti sentis tiel kaj amo ... tial, tiel ... ke vivo iam vi brulas kaj se la destino ne estas disigita niaj akvoj, por kolekti ilin, mi amas vin tiel, tiel .... estis via amo vivi sen li mi estas nenio. Kaj kvankam nur trovis lasis en memoroj ... ili helpas min memoras kia tago mi sentis ... ĝi estis tiom granda kaj tiom bela ke pensi kion mi amis tiel, tiom multe amas ... ol morta .... Mi ankoraŭ amas vin.

""" Te amé tanto, tanto y tanto .... """"

Te amé  tanto y tanto ...... que mis besos cubrieron el cielo de nubes
 te amé  tanto y ........  ..... que el dolor, eran boleros de la noche
 te amé tanto ... ........  ..... que el verte eran bocanadas de vida
 te amé  .....  .... ........  ..... que imaginarme un beso era derretirse noche y día.

Te amé tanto y tanto ...... que los truenos se volvieron baladas al viento
 te amé tanto y ........  ..... que tu piel era bálsamo de caracol en mi boca
 te amé tanto ... .......  ..... que tu sonrisa, hasta mi locura de amor curaba
 te amé .......  .... ......  .....  que oír tu voz, era la Virgen quien me hablaba.

Pero tuve que dejar pasar tanto amor, como agua lleva el río en su bajada
que tú no eras para mí y quiso el destino que te alejaras
más, aún hoy cuando te veo, recuerdo cuanto te amaba
pero algo se enfrió en mí, que los pajarillos mi barriga no rascan.

Es difícil volver ha sentir  lo que por ti cuando mi alma estaba esclava,
te amé tanto y tanto...que mis venas en anemia quedaron grabadas,
nadie podrá ocupar ese amor que me embrujó cada madrugada
pero sigues ahí ....y como amiga serás lo que no fuiste de amada.

Pero aún así, soy feliz de haber sentido tanto y amor ...
tanto y tanto ... que en la vida una sola vez te abrasa
y si el destino separó nuestras aguas para no juntarlas,
te amé tanto y tanto .... que vivir fue tu amor y sin él no soy nada.

Y aunque solo se halla quedado en recuerdos ...
ellos me ayudaran a recordar lo que un día sentí ...
que fue tan grande y tan bello que al pensar lo que
te amé tanto y tanto ...que muerto de amor.... te sigo amando.