Dreaming via / mia .... Sonĝoj .......!!!!

SORRY FOR THE erarojn de tradukado de tiu ĉi blogo

Dreaming via / mia .... Sonĝoj .......!!!!

Kial via kapkuseno estis gravurita viajn larmojn de kolerego kaj furiozo ........
dronis viajn kialojn kial ... mordi vian malvarma folioj .....
kial ne la doloro Mi faris al vi sentas ĉe via flanko ... restis .......
kial ne sentas miajn lipojn glutis viajn larmojn fari ilin Mian .......
kial ne sentas miajn lipojn envolvita ĉirkaŭ viaj lipoj ... trinkante via salivo ....
kial ne sentas miajn manojn .... tiklante via Tummy ....
kial ne sentas mia buŝo, kie vi sentas deziron por fari ... Miaj ......
...... kaj do ... vidante dronis, subakvigita kaj aching denove ....... 
Mi ne povis preterpasi per via pordo kaj apud vi ... Mi iris por kisi vian vangon ....
ne la vento ne naskis la gusto de mia kiso sur via venteto .....
ne via nazo ne flaras mia korpo, kiam ... vi nur deziras esti miaj ....
Cxu ne ili sentas viajn mamojn miajn lipojn en via regiono .....
Ĉu ne volas vian crave tra la pordo kaj kreskigos vin sentas ... Miaj ......
cxu vi ne sentas, ke vi avidas dormo sen larmoj sur via vangoj .........
....... ekde kiam denove sentas sola, kiam la mondo venos frakasante malsupren sur
DREAM .... SONĜOJ DREAM AMOJ vi en la distanco ...
kaj en tiuj sonĝoj ... kie neniu iam iris kaj neniu rigardas .....
LOVE ME per cxiuj viaj sonĝoj ... Deziras mi ... Dreaming of MIA
ke neniu doloro Mi neniam plori .... viaj vangoj ...
kiam Dreaming DREAM DE .. kie .. Mi estas via ..... kaj vi estas MIA ...

¡¡¡¡¡¡¡¡ Soñando tus/mis .... Sueños .......!!!!!!!!!!!!

¿ Porque tu almohada tenía tus lágrimas grabadas de rabia y de ira ........
¿ porque ahogaste tus razones ... mordiendo tus sabanas frías .....
¿ porque ese dolor no te hizo sentir que yo a tu lado ... permanecía .......
¿ porque no sentiste mis labios que tragaban tus lágrimas haciéndolas mías .......
¿ porque no sentiste mi boca que envolvía tus labios... bebiendo tu saliva ....
¿ porque no sentiste mis manos .... acariciándote tu barriga ....
¿ porque no sentiste mi boca donde sientes deseos de hacerte ... mía ......
...... y así ... viéndote destrozada, hundida y otra vez dolorida .......
no pude pasar por tu puerta y pegado a ti... volví a besar tu mejilla ....
¿ acaso el viento no te llevaba el sabor de mis besos en su brisa .....
¿ acaso tu olfato no huele mi cuerpo cuando ... solo deseas ser mía ....
¿ acaso tus pechos no presienten mis labios en su cercanía .....
¿ acaso tus ansías no desean que pase la puerta y te haga sentir ... mía ......
¿ acaso no anhelas sentir que te duermes sin lágrimas en tus mejillas .........
....... pues cuando vuelvas ha sentirte sola, cuando el mundo se te caiga encima,
SUEÑA.... SUEÑOS DE AMORES que te SUEÑAN  en la lejanía ...
y en esos SUEÑOS ... donde nunca nadie ha entrado ni nadie mira .....
ÁMAME con todos tus SUEÑOS ... DESÉAME... SOÑÁNDOTE MÍA
que ningún dolor hará nunca llorar .... tus mejillas ...
cuando SOÑANDO SUEÑES ..en donde.. yo soy TUYO ..... y tu eres MÍA ...

"" Prenante kafon ... kaj baldaŭ pasis la tempo ..! ""

SORRY FOR THE erarojn de tradukado de tiu ĉi blogo

"" Prenante kafon ... kaj baldaŭ pasis la tempo ..! ""

Blanka nuboj ĉirkaŭas blua ĉielo
kiu poste estos preludoj Vintra pluvoj,
la suno brilis kaj la montoj malnova
, fortika juna eŭkalipto ... kreskanta ... sercxante Mevoj strando sablo post kompletigo de fiŝoj, la maro dum prenante kafon kaj mi vidas homojn pasi ĉiu portanta ... siajn malnovajn memorojn. Neniu scias mi, kaj neniam vidis mi kaj kiel ili, restu en mia profunda interno, ĉiuj miaj gajaj kaj amara memoroj kiuj eventuale forlasis ridetoj kaj ploras. Adoleskantoj kaj junulinoj malnovan faris ĝin antaŭ, havas vivon de kompleksaj projektoj, tempoj kaj valoroj kaj bolerojn marŝiskie nun regas la botelon kaj drogoj, tiam. Por ni, kiel ni mankis la tempo sed por tiuj, kiuj estas nun Mambo Reĝoj, atendas kelkajn nuboj ni, ke ni ne falis tempoj ŝanĝiĝis kaj ne plu sono bolerojn! Junulara kiuj elmigris al aliaj landoj kun songxo, ke ili estas civitanoj kun homesickness ene, 20 jaroj estas nenio ... 30 .. sed kiu poste iris!, 40 kaj vizitos ilin baldaŭ havos genepojn. iu tago Kaj tio, ke li kuris balancilo, sidas en tiu seĝo kaj kafon demandas la kelnero "blankaj nuboj indikante Sky Blue poste esti preludoj Vintra pluvoj. " Kaj la suno brilos denove kaj eŭkalipto kreskos kaj la plaĝo sablo, mevoj, kun plena stomako, resto de via vojagxo kiel nova kelnero alvenas , kun kafo kiel la mia kaj demandi "" ID estas stranga ...? Ili ŝatas min, neniu scias lin aŭ li scias la kelnero dum rigard adoleskantoj ... Little Women ... kaj dum en silento .. Mi vidas ... feel ... kiuj elspezis tempon frue "ĝi" Mi ankoraŭ memoras!

"" Tomando un café ...¡¡¡ y que pronto pasó el tiempo..!!!""

Nubes blancas rodeando un azul cielo
que más tarde serán preludios de lluvias de Invierno,
el Sol, resplandeciendo y en las viejas montañas
el joven y robusto eucalipto ... creciendo ...

Las gaviotas buscan la arena de la playa
después de llenarse de peces, mar adentro
y mientras tomo un café, veo pasar la gente
llevando cada una ... sus viejos recuerdos.

A nadie conozco y a mí, jamás me vieron
y como ellos, me guardo dentro muy dentro,
todos mis alegres y amargos recuerdos
que con el tiempo, fueron dejando sonrisas y lamentos.

Adolescentes hechas mujeres y jóvenes viejos
que ante sí, tienen una vida de complejos proyectos,
tiempos que ya marcharon de valores y boleros
donde ahora el botellón impera y las drogas, luego.

Para nosotros, ya se nos ha pasado el tiempo
pero para los que ahora son reyes del mambo,
les espera unos nubarrones que a nosotros no nos cayeron
¡¡¡ los tiempos han cambiado y ya no suenan los boleros!!!

Jóvenes que emigraron a otras tierras con algún sueño,
serán ciudadanos en ellas con la morriña por dentro,
20 años no es nada...pero a los 30..¡¡que pronto se fueron!!,
los 40 les visitan y pronto tendrán nietos.

Y algún día ese, que al columpio se fue corriendo,
se sentará en esta silla y un café pedirá al camarero
"nubes blancas indicando un azul Cielo
que más tarde serán preludios de lluvias de Invierno".

Y el Sol resplandecerá y el nuevo eucalipto estará creciendo
y en la arena de la playa, las gaviotas, con el estómago lleno,
descansaran de su jornada mientras viene un nuevo camarero,
con un café como el mio y le preguntará "" ¿ Id. es forastero...?

Que como yo, nadie le conoce ni él conoce al camarero
mientras ve pasar a adolescentes ... mujercitas ...
y yo, mientras en silencio .. lo veo ..., sentiré ...
¡¡¡ que pronto ha pasado el tiempo que de "eso" aún me acuerdo!!!

"" Kiel la ondoj kisante la sablon, mi amas vin "

SORRY FOR THE erarojn de tradukado de tiu ĉi blogo

"" Kiel la ondoj kisante la sablon, mi amas vin "

Kiam nokto falas kaj eĉ dormas en la nestoj de birdoj,
kiam la Luno Lunera deturnita al surf sur la sablo, kison,
kiam la vento el liaj longaj vojaĝoj, senspira kaj ripozas ...
post tiom da silento , do mi simple deziras rakonti al vi kiom tiu nokto, mi deziras vin. mi devus resti inter ruĝa dornoj mia lango teni mian silenton, dum sur vi iradu sablo pensante dormanta mi, denove, la malvarmo de la nokto, kiam la malglataj akvo kiuj falas kurante, ankoraŭ batanta mian koron tiu amo, hantis per kiso. Vi porti tiom da doloro vi iradas viaj vejnoj, frotante vian bruston, vi pensas ke vi devigis doni la mondo klarigoj por kion vi faris kaj ne faris tion kaj kiu estas la mondo mia amo, kie vi estis, kiam vi suferas? ili lasos vin iri sur la sablo kaj forlasitaj al la vento? Pro konscio kiu devas kontentigi ambaŭ acxeti, vi perdisvian rajton esti libera virino kaj tio estas kio ni ĉiuj provis? vi estas viva, mia vivo kaj via vivo ... Estas ĉio via dekstra ..! ke lunon noktoj ... vi devas lerni senti siajn du kisoj. Vivo ne ĉiam la milda boato puŝante la milda vento, ne ĉiam floroj aspektas lia bela koloro, aŭ flaris romero, kaj la parkoj estas hejmo por infanoj ludante sur la balancilo ridante, nek amoj estas tiuj sub unu savano, ili diras: Mi amas vin. 'vivo, mia animo estas kelkfoje amas vin kiel mi, nur mallaŭte sentas ke esti virino, vi donos al mi brushstrokes via sekreta amo, malfermita buŝo aero pasas tra la aero en tiu kazo sendu al mi kison kaj sendos al vi tiom tenere, ke nur vi sentas, mian amon mi amas vin! Kaj aliaj kune promenis mano en mano, sed sentojn , kiuj estas en la sama lito kie kune, revoj neniam havis dum vi kaj mi, revis nia min amis kaj dezirata revoj, senti la varmecon de la amo kaj la vento, ni donu al vi kison. Estu, mia dolĉa amato, libera Kolombo kiam afiŝante poemojn aŭ rakontojn, vi scias, milde revas, feliĉa fermi viajn okulojn kaj sentu du kisoj, scias, animo de mia poemoj, la flustro en la nokta vento alportas min, scias, amo de mia vivo, mia lasta spiro, kiam mi donas al vi mian lastan kison .

"" Como las olas que a la arena besan, yo te quiero"

Cuando cae la noche y hasta en los nidos duermen los pájaros,
cuando la Luna Lunera encamina a las olas para en la arena,depositar un beso,
cuando el viento de sus largos viajes, descansa agotado y sin aliento ...
después de tanto silencio, tan solo quiero decirte como esta noche, te deseo.

Que debo clavar entre espinas rojas mi lengua para sujetar mi silencio,
mientras sobre la arena paseas pensando que dormido me encuentro,
más, el frío de la noche, como las aguas bravas que bajan corriendo,
sigue latiendo en mi corazón este amarte, embrujado en un beso.

Llevas tanto dolor recorriendo tus venas, aplastando tu pecho,
que te crees obligada a dar al mundo explicaciones de lo que has hecho y no hecho
y ¿quien es ese mundo, mi amor,donde estaba cuando tú estabas sufriendo?
que te dejaron caminar sobre la arena y abandonada al viento?

¿Porque debes contentar conciencias que de tanto comprarte, perdiste
tu derecho de ser mujer libre o eso es lo que todos pretendieron?
¡¡¡ estás viva, vida mía y tu propia vida ... es todo tu derecho ..!!!
que en las noches de Luna... debes aprender a sentir sus dos besos.

La vida no siempre es la mansa barca que empuja el suave viento,
no siempre las flores lucen su bello color, ni tienen olor a romero,
ni los parques albergan niños que juegan al columpio riendo,
ni los amores son los que bajo una misma sabana, se dicen, te quiero.

La vida, alma mía, aveces también es amarte como yo, solo en silencio,
sentir que ya siendo mujer, me das en pinceladas tu amor secreto,
abrir la boca al aire que pasa por si acaso en ese aire me mandas un beso
y mandarte tanta ternura que solo tu sientas , mi amor ¡¡cuanto te quiero!!!

Y otros caminan juntos cogidos de la mano, pero sin sentimientos
que los hay en una misma cama donde juntos, sueños jamás tuvieron
mientras tu y yo, soñando nuestros amados y deseados sueños,
sentimos el calor de amarnos y en el viento nos damos un beso.

Sé, mi dulce amada, libre Paloma cuando escribas Poemas o cuentos,
sé, dulzura de mis sueños, feliz al cerrar tus ojos y sentir dos besos,
sé, alma de mis Poemas, el murmullo que en la noche me trae el viento,
sé, amor de mis amores, mi último suspiro, cuando te doy, mi último beso.

Diru al mi ...... Postman ... 1 ... 2 .... 3 ... 4 .... 5 ... !!

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

Diru al mi ...... Postman ... 1 ... 2 .... 3 ... 4 .... 5 ... !!

                            Diru al mi .... Postman ....! - Diru al mi Postman ... Do vi opinias iun tagon trovi la poeto ... ? ĉar ni malsupreniris al la sabloj de tiu strando pli ol monato kaj ni forlasis ... kiam la nokto kovris lian malhelverda mantelo maro kaj la blanka sablo ... - Mi ne povas doni al vi respondon Almozulo kaj volas ... Mi volus ... sed li ĉiam diris al mi, ke dum la hela Lunoj Steloj Azulado ... sia kara, sur tiuj samaj sabloj, lasante spuron en la formo de kisoj kaj Lullabies ... Leterportisto ... Diru al mi vian kiu alportas kaj novaĵoj Wearing ... kio povus esti okazinta al la poeto ... ĉar lia kaverno estas fermita al la vento ... al la supro de la monto, kiu falas, kaj restis muta Eĥo de lia plumo haltigis sian Poemoj sen literoj ...?. 'Iu diris al mi, Amo senespera ... nun eldonitaj en pli ol dudek lingvoj, kiuj estus krii al la mondo kiom Love ... Amatino por ŝi aŭ eble atendas ... ke iu diros ... "Dreamer, ankoraŭ amas kaj legas kiam laca kuŝas .." - Diru al mi Postman ... amis ambaŭ senpage nun ŝi ne povas skribi sola poemo? , kaj kion mi ne povas kompreni estas kiel li povus ami sen vidi vian haŭton aŭ harojn ... sen senti la wetness el sxia busxo kaj en ŝia malseka kaverno indiferenta ... - Mia kara amiko Beggar ... homoj neniam komprenos la Amo de Poetoj ĉar kiel li diris al mi ... havis unu al kvin ...kaj antaŭ ol ses ... por trempi siajn lipojn atingis la aperturo de, signifanta tra la Ventoj .. kiu komprenus ...?. - Diru al mi Postman ... Ĉu estas vere ke Azulado Lunoj Steloj ... flugante nokto kiel Goblin al la lito kie ŝi estis ... ŝajnigante esti dormanta .... sed atendante la pasio de lia poeto kaj ami en tiu SILENTO ĝis la tagiĝo denove ...? - unDia amis ŝin tiel, ke li trovis kolera Lupo promenante malsupren la deklivo ... kaj diris vidante sian amatan al tra liaj okuloj, dum la dentojn furioze instruis al ŝi ... kaj ŝi vivis en la kaverno kaj iuj diras ... ke infano naskita el amo inter la lupo kaj la Poeto. 'Diru al mi Postman ... Mi ne diros nenion ... ĉar mi nur vidis ... tie ... kie la ondoj akcidento .. viro figuro ... kiel la figuro de la poeto .... kvankam oni povas esti ... malnova ŝtono ... kiu ne movas kiam la malkvietecon ondoj de la maro ... kontraŭ sia korpo ... estas batita ... - Vi pravas Beggar ... ke ne ŝtonon .... kvankam tempo ... bone kion farus ... estas la inerta korpo restis paralizita poeto ... la esplorrigardo spuron ... kaj Dio volis luli igis ... dum lia kara .... alvenas al lia flanko ... - Diru al mi Postman ... Kion ni faros nun, ke lia korpo ne skribas pli poemoj ... ? - ni simple ripozi ... ĉiaokaze ... tio estas la eterna revo de Poetoj ... kies Amo ... iras preter Morto ... kaj kiu scias ... se la ondoj formis ŝian korpon

¡¡¡¡¡¡¡¡ DIME...... CARTERO ...1...2....3...4....5... !!!!!!!!!!!

                            ¡¡¡¡¡¡  DIME ....  CARTERO ....!!!!!

- Dime Cartero ... ¿ tu crees que encontraremos algún día al Poeta ... ?
pues llevamos bajando a los arenales de esta playa más de un mes y lo que nos queda...
cuando la noche cubre con su oscuro manto el verde mar y la blanca arena ...

-¡¡¡ No puedo darte una respuesta Mendigo y querer ... quisiera ...
pero él siempre me contaba que durante las brillantes Lunas de Estrellas Azuladas ...
su amada, sobre estas mismas arenas, dejaba su huella en forma de besos y nanas ...

-Dime Cartero ...tu que traes y noticias llevas ...¿ que le habrá pasado al Poeta ...
pues su Cueva sigue cerrada y hasta el Viento ... a la cima de la Montaña, no llega,
y el Eco se quedó mudo desde que su pluma dejó sus Poemas sin letras ...?.

-Alguien me dijo que desesperado de Amor ... ahora publica en más de veinte lenguas,
cual quisiera gritarle al Mundo cuanto Amor ... Amó por ella o tal vez esperando ...
que alguien le diga ... " Soñador, te sigue amando y te lee cuando cansada se acuesta.."

- Dime Cartero ...¿ tanto la Amó para que ahora sin ella no pueda escribir un solo Poema?
y lo que no puedo entender es como la pudo Amar sin ver su piel ni su cabellera ...
sin sentir la humedad de sus labios ni adormecer en su húmeda cueva ...

- Mi querido amigo Mendigo ... los humanos nunca comprenderemos el Amor de los Poetas
pues como él me decía... contaba de uno hasta cinco... y antes de llegar a seis ...
a sus labios llegaba  la húmeda boca de ella, atraves de los Vientos ..¿ quien lo entendiera...?.

- Dime Cartero ... ¿ es verdad que en las Lunas de Azuladas Estrellas ... volaba en las noches
como un Duende hasta la cama donde estaba ella ... haciéndose la dormida .... pero esperando
la pasion de su Poeta y amándose en ese SILENCIO  hasta que la madrugada volviera ...?

- ¡¡¡ La amaba tanto que undía se encontró a una enfurecida Loba caminando por la ladera...
y dijo ver a su amada a traves de sus ojos, mientras con los dientes enseñaba su fiereza ...
y con ella vivió en la Cueva y hay quien dice ... que una niña nació del Amor entre la Loba y el Poeta.

-Dime Cartero ...¡¡¡ ya no me digas nada ... pues acabo de ver ... allí ... donde las olas se estrellan..
una figura de hombre ... como la figura del Poeta .... aunque solo pueda ser ... una vieja piedra ...
que no se mueve cuando las olas embravecidas del mar ... contra su cuerpo... se golpea ...

- ¡¡¡ Tienes razón Mendigo ... aquello no es una piedra .... aunque es vez ... bien lo quisiera ...
es el cuerpo inerte del Poeta que paralizado se quedó ... de tanto buscar su huella ...
y quiso Dios que en roca se convirtiera ... mientras su amada .... a su lado no llega ...

- Dime Cartero ...¿ que hacemos ahora que su cuerpo ya no escribirá más Poemas ... ?
- ¡¡¡ Dejémoslo descansar ...  por si acaso ... ese es el Sueño Eterno de los Poetas ...
cuyo Amor ... va más allá de la Muerte ... y quien sabe ... si las olas forman el cuerpo de ella

"" "Papavetoj,,,," ""

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

"" "Papavetoj,,,," ""

Dio de Poetoj ... ĉar ŝi neniam lernas legi ...
ĉu ne pli ... kaj ne rimarkas, kion mi volas diri ...?
knabino kiu legis rakonton de banditoj, Princoj kaj Princinoj ...!
's kiel diri Dio de Poetoj kial la fenestro kaj tiris pordo! ... mi ne povas Mi ne devus ... sed ambaŭ la silenton sufokas min ke mi ... sed la leĝoj de la homoj ne estas justa ... kaj antaux vi diras ... mi mortos! lin, ĉu li estos en fabelo ...? Irante ...historioj estas sonĝoj ...! kuri ... mia revo de amo poezio, devas esti kaŝita, kie sorry. Siiii ... ĵetis la fenestro ... kaj pordego ... Mi disŝiris tiel forta, ke li frakasisĉar post tiom da tagoj sen aŭdi vian Lullabies ... kiam revenis, mi reakiris la forton de mia animo kaj tiel, kun la du truoj ... malfermi .... vi ne havas nomi mia kaverno, malfermis mian koron, ne mi esperas. Jam ... Dio de Poetoj ... Estas diris kaj vented mia bedaŭro sed vidi kiel tiu infano legi kredas ... Kio nepara ... Mi ne komprenis la rakonton? Poetical kiu amas kompliki kiam oni sentas ilin suferi tiel ..! kovri mian buŝon ... Dio de Poetoj por voli diri al sxi .................. SILENTO ... ESTAS KIO VI BEZONAS ŝpari, PLUS morta silento kiel ŝi povas NENIAM imagas ke VIA POEMOJ LA VENTO ... NE PLI OL TIO SHE sentas, THERE EN VIA SILENTO lasi ĝin flugi kun VIAJ PEN ... NUN KE malkovris POEZIO! Dankon ...Dio de Poetoj ... vi pravas, neniam diru ke mi amas vin ... sed ... ami ĝin en mian silenton ... ne halti min se la vento blovas detenas pli ... vian dian vortoj ... nur estas vera ... kiam la poeto skribas amo tiel intense ... homa homo ... kredas ke ili estas nur sonĝoj. 

""" LAS AMAPOLAS ,,,,"""

¡¡¡ Dios de los Poetas ...¿ porque ella al leerlo nunca se entera ...
acaso no es mayor ... y no se da cuenta, lo que decirle quiero...?
¡¡¡cual niña que lee un cuento de villanos, Príncipes y Princesas...!!!
¡ como decirle, Dios de los Poetas el porque arranqué la ventana y la puerta!!

¡¡¡ No puedo ... no debo ... pero me ahoga tanto el silencio que llevo ...
pero las leyes de los hombres no son justas...y antes de decir...muero!!!
¿ acaso se lo cuento en un cuento...? ¡¡que va ... los cuentos son sueños...!!!
y este ... mi sueño de amor poético, debe quedar oculto,allí donde lo siento.

¡¡¡Siiii... tiré la ventana ... y la puerta ... la arranqué tan fuerte que fue al suelo
porque después de tantos días sin oír tus nanas ... cuando esta volvieron,
recobré la fuerza de mi alma y así, con los dos huecos ... abiertos ....
no tendrás que llamar a mi cueva, donde abierto mi corazón, allí te espero.

¡¡¡ Ya está... Dios de los Poetas ... ya está dicho y desahogado mi lamento
pero verás como esa niña al leerlo creerá ... ¿ que extraño ... que no entendí el cuento?
¡¡¡que complicados amores Poéticos cuando al sentirlos, sufrimos tanto ..!!!
¡¡tápame la boca... Dios de los Poetas por querer decirle que la ..................

¡¡¡SILENCIO ...ES LO QUE DEBES GUARDAR, MÁS UN SILENCIO MUERTO
PUES ELLA JAMÁS PUEDE IMAGINAR QUE TUS POEMAS AL VIENTO...
NO SON MÁS QUE LO QUE POR ELLA SIENTES, ALLÁ EN TU SILENCIO
¡¡¡ DÉJALA VOLAR CON SU PLUMA...AHORA QUE LA POESÍA HA DESCUBIERTO!!

¡¡¡Gracias... Dios de los Poetas... tienes razón, jamás le diré que la quiero ...
pero ... amarla en mi silencio ... no me lo impedirá aunque deje de soplar el viento
más... tus divinas palabras ... solo son verdades ... cuando el Poeta está escribiendo
ama con tanta intensidad ... que las personas humanas ...creen que solo son sueños.

Kaj mortas pro malsato de amo ... reen al ....!

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

Kaj mortas pro malsato de amo ... reen al ....!

La rektaj flush kaj mia Princo de Tajdoj estas
panpecetoj Poemoj estas la blanka sablo ...
kiam la sercxvortojn malsata kaj tie vidi ilin
kaj mortas pro malsato de amo ... reen al mia malnova kaverno. Morgaŭ eble tajpi Verso kaj se tio estis ... Mi estus feliĉa relegante 1 .. 2 .. 3 ... 4 .. 5 .. ... ĝis mi atingis sata ami sian Poemoj kaj Love mortis de malsato ... reen al mia malnova kaverno.Ĉu vi vidis okazi, Maro Lupo bela damo en la sablo ...? -Ĉi-jare nur promeni tra la strando kaj neniam ne preskaŭ tiom da blogoj Mi legis, iliaj malabunda tempo ne alvenis ... kaj mortas pro malsato de amo ... reen al mia malnova kaverno. Poeto Denove revenis sen scii ion pri ĝi ... Estas mia destino Beggar ... la panpecetoj, ŝi forlasas min - Ho Poeto Poeto? ... kiu sendas vin amas pli ol vian propran! mortas pro malsato kaj Amo ... reen al mia malnova kaverno. - Volas bierfarejo pro via amo por ŝi malaperas ..? Silentu stultulo Beggar kaj gardos viajn weirdness ... Mi ĝojas ami kvankam ŝi nun mi kaj mi volas ... kaj mortas pro malsato de amo ...apogi al mia malnova kaverno. 

¡¡¡ Y muerto de hambre de amor ... regreso a ....!!!!!!

La escalera de color y mi príncipe de las mareas son
migajas de Poemas que en la arena blanca quedan ...
cuando hambriento de palabras las busco y allí no las vean
y muerto de hambre de Amor ...regreso  a mi vieja cueva.

Mañana tal vez escriba un Verso y si eso fuera ...
me sentiría feliz releyéndolo 1..2..3...4..5.. ...
hasta que me hartara de amar sus Poemas
y muerto de hambre de Amor ... regreso a mi vieja cueva.

¿Viste pasar, Lobo de Mar a una bella dama por la arena...?
-Este año apenas pasea por la playa y nunca baja ni se acerca
con tantos blogs que lee, su escaso tiempo no le llega ...
y muerto de hambre de Amor ... regreso a mi vieja cueva.

¡¡¡ Otra vez Poeta vienes de vuelta sin saber nada de ella ...
-Es mi destino Mendigo... recoger las migajas que ella me deja
-¡¡Ay Poeta ...Poeta ¿ quien te manda Amar más de tu cuenta!!!
y muerto de hambre de Amor ... regreso a mi vieja cueva.

-¿ Quieres un brebaje para que tu Amor por ella desaparezca..?
¡¡¡Cállate insensato Mendigo y guárdate tus rarezas ...
que soy feliz amándola aunque ella ahora a mi ya no me quiera...
y muerto de hambre de Amor ... regreso a mi vieja cueva .

"Trans Miaj montoj ..."

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

"Trans Miaj montoj ..."

Preter mia montoj kie la suno leviĝas matene, 
kreski, ludi kaj kanti super miaj okuloj ne estas 
via tuta infaneco mi perdis mian nur memoroj de mia patrino 
kaj neniu estas pli por diri al vi "kaj via avo ... ĉar vi nomas? 

Beyond Miaj montoj kie milda maro saturas 
ludi vi vidas la arbojn kaj la stratoj konas viajn paŝojn 
, kiel vi pentros, vi ludas al sonĝoj kaj skribi vortojn 
kaj personoj memoras min ankoraŭ demandas Avo kial neniu parolas? 

Beyond Miaj montoj kie la granda urbo pligrandigas 
via korpo kreskas kaj se mi vidas vin en la stratoj, vi estos stranga 
rigardante fotojn nur memoras kiel vi ludis flanke de mi 
kiel alian direkton naskiĝis, Avo ne povas eĉ vidi vian postenon. 

Beyond Miaj montoj kie la malseka vento alportas larmojn 
de aĵoj kiujn vi kaj mi ne komprenas, de noktoj ni parolas en la malproksimo 
kial nei avo vidas amatan nepino kreski ...? 
fosu kaj doloro en la korpo kaj angoro ... Ĝi fosas en la animo. 

Beyond Miaj montoj kie la nostalgio de via memoro 
vi aŭdas, kiam vi dormas kaj la tutan nokton kredas ke ili silentu, 
ĉar vi kaj mi, mia Princino, scias multe amas, nia memoro tendencas 
kaj neniu ricevos viŝi al mi, kiom vi, ne diru nenion. 

Beyond Miaj montoj kie unu tagon, miaj okuloj vidos viajn okulojn 
momento ĝis la suno haltas kiel statuo ... 
ĝi estos bela momento kie vi kisadi miajn kisojn al la animo 
kaj neniu diskuto de la pasinteco ĉar la estinteco ne ekzistas en via infanaĝo. 

Beyond Miaj montoj kie eble , ripozi mia animo 
auxskultu mian verso, vi  revenos  por sonorigi miaj patrinoj, 
la avo  estis ... Sed jen vi estas miaj vortoj gravuritaj 
en miaj poemoj kaj trovi mian tutan doloron, dum silenta. 

Montoj tie miaj poemoj kie por vi, paroli, 
volas  kiam  vi akiras pli malnova kaj povas por vi, kompreni vortojn, 
sciu via avo amis vin senvorte ĉiu maldormo ĉiu mateno ... 
kaj tio, Dio ne provis eviti ĉar mia amo iras preter vivo kaj animo. 

Beyond Miaj montoj kie vidas  estis  bela revo, 
kareso  estis  pli ol Dion, portos sian  subtilan  vizaĝo ... 
promeni kun mia nepino, nur en sonĝoj imagis 
kaj tiel mi maljuniĝas kaj en tiu aĝo , mia animo pro doloro ... plorante.

" Más allá de mis montañas ..."

Más allá de mis montañas en donde el Sol nace por las mañanas,
creces, juegas y cantas más mi mirada no te halla
toda tu infancia me la he perdido, solo recuerdos de mis nanas
y no hay nadie mayor que te diga "¿ y a tu abuelo... porque no le llamas?

Más allá de mis montañas en donde el mar manso recala
te ven los árboles jugar y las calles conocen tus pisadas
mientras pintas, juegas a sueños y vas escribiendo palabras
y la gente que me recuerda aún se pregunta¿porque del abuelo nadie le habla?

Más allá de mis montañas en donde la gran ciudad se agranda
va creciendo tu cuerpo y si te veo en sus calles, serás una extraña,
que solo en tus fotos recuerdo como a mi lado jugabas
y a otro curso que nace, el abuelo no puede llevarte ni ver tu entrada.

Más allá de mis montañas en donde el viento húmedo trae lágrimas
de cosas que tu y yo no entendemos, de noches que nos hablamos en la distancia
¿porque a un abuelo le niegan ver crecer a su nieta amada...?
y el dolor se clava en el cuerpo y la angustia... se clava en el alma.

Más allá de mis montañas en donde la nostalgia de tu recuerdo
la oyes cuando de noche te acuestas y todos creen que callas,
porque tú y yo, mi Princesa, sabemos cuanto amor, nuestro recuerdo guarda
y nadie conseguirá borrarte de mí, por mucho que tú, no digas nada.

Más allá de mis montañas en donde algún día, mi mirada verá tu mirada
momento que hasta el Sol se parará como una estatua ...
porque será un bello momento en donde mis besos te besaran hasta el alma
y nada hablaremos del pasado porque el pasado no existió en tu infancia.

Más allá de mis montañas en donde tal vez, descanse mi alma
escucharás mis versos, te volverán a sonar mis nanas,
el abuelo se fue...pero ahí te quedan mis palabras grabadas
y en mis poemas encontrarás todo mi dolor, mientras callaba.

Más allá de mis montañas en donde los poemas para tí, hablan,
quieren que cuando seas mayor y puedas por tí, entender palabras,
sepas que tu abuelo en silencio te amó cada despertar...cada mañana
y eso, ni Dios lo intentó evitar porque mi amor va más allá de la vida y el alma.

Más allá de mis montañas en donde verte fue un bello sueño,
acariciarte fue más que a Dios, coger su sutil cara ...
pasear con mi nieta, solo en sueños lo imaginaba
y así me hago viejo y en esa vejez, mi alma de dolor ...clama.

"" "" "" Mia Princino .... alia jaro kiam mi vidis vin ... "" "" "

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

"" "" "" Mia Princino .... alia jaro kiam mi vidis vin ... "" "" "

Konservu pasanta momento, poste du jarojn elspiris 
Mi ne volas kompreni homaj leĝoj, mia amo por vi estas viva, 
kaj mi scias, profunde en via malgranda  Wort 
ankoraŭ amas min eterne, ĉar mi neniam ĉesis esti "via avo ». 

rajtoj ne volas scii pri infanoj, aŭ kiu verkis ilin, 
vi ne volas inciti eĉ ombron de tiu mi postulas 
multe malpli kreskas mia princino, ke la aĵoj meti en lokon, 
sed la amareco de ne vidi , sufokanta mian spiron. 

ne estas vero, ke vi ne volas vidi vian amatan avo, 
pli ĝuste estas kio ĉiam "ili" volis, 
neniam faros ion ĝis vi nomas min, se ankoraŭ vivas, 
ke pordon se mi dissxutos gxin sur malalta diri "vidi ... Avo" 

Konservu pasi la tempo sed vi promenos kun mi, 
mi vidas en la spegulo, kiam mi razi kaj mi rigardi, 
en via monujo, se vi trinki kafon aŭ malgranda knabo 
kaj sur mian tagordon kiam mi skribas, via foto diras al mi "Saluton ... Avo" 

Eble vivo senigas min donu al vi kisojn en miaj brakoj, 
eble kiam mi vokas el cxi tiu mondo estas  malvarma , 
pli, se tio okazis, ne suferas mia princino, ĉar mi estos  
por la  aero , en la steloj de la senfina ... kun vi. 

ne volas akuzi iun, ĉar mi scias, kie vi estas, kiel Queen've vivis, 
mi scias Mi  ankaŭ  amas vin kaj vestu ... vi havis la plej bela, 
mi ne volas akuzi iun, sed intencas ŝanĝi vian nomon, 
mi nur volis scii estas mi faris ...? kun ĉio kion ni deziris. 

daŭrigi pasante la jaroj, vi 9 kaj Mi renkontis lin en septembro justa, 
prenis du jaroj sen festi kaj ĵuris mi observis 
"ĝis mia princino ĉeestas kaj miaj du nepinoj, blovi min, 
ne okazigi naskiĝtago, ke ... ili faras la vivantoj. " 

povas ŝanĝi vian nomon kaj familinomon, se vi volas, 
sed Dio scias, naskiĝo, kasto de la ...... vi naskiĝis, 
vi nomas kaj invitas vin en tiu mondo de la domo, 
Alba ....... ...... estas enskribita antaux Dio. 

Kaj ŝanĝi vian vizaĝon, via akcento kaj ke vi ne lernis la tango, 
sed kiel Meleiriña salerosa kruroj kaj fajna parolante 
neniu povas ŝiri aŭ raso de via animo, via destino, 
vi estas mia nepino kaj mia princino kaj .. ...... estos por cxiam kaj eterne. 

La miss you ... kaj via kuzo Noa, la sama! 
ol kvin jaroj ne diras ion ajn, sed vi scias ke vi havas premio Vigo, 
ĉar la maljuna avo paroli, ke ekzistas kaj estas 
du princinoj, du Chinas ..... en la koro de tiu almozulo. 

Beggar de amo de nepino, kvankam mi scias, estas kun mi, 
Dio gardu min, ke miaj vortoj, se vi rigardas la jam  legis , 
ne damaĝas vian koron doloro  sed  vi parolas mi ĉiam volis 
eĉ se ili elspezos nokto, dum rigardante vian domon .... tie en Vigo. 

Servu miaj kisoj nur por plenigu vin per amo perdita 
marko sorto kelkfoje, la malmola vojo kaj  malvarmo , 
ne ĉesis ami vin, sed faris nenion por alporti min. 
stokitaj kaj mia tuta amo, venu kun mi al la tombo. 

Kaj de tie, en la noktoj kaj tagoj pensi ... kaj mia avo ...? 
ni ridetas  ludante kiel  malgrandaj , vi ludis kun mi, 
mi estas via avo, ĉiam estos kaj mi diros laŭte 
kiel en la ĉielo .. Alba ........ ....... Dio ...... tiel skribis.

""""""A mi princesa .... otro año que no te veo..."""""

Sigue pasando el tiempo, dentro de poco dos años han vencido
yo no quiero entender de humanas leyes, mi amor sigue por tí vivo,
y sé que allá en el fondo de tu pequeño corazoncillo
sigues queriéndome siempre, pues nunca dejé de ser " tu abuelito".

No quiero saber de derechos sobre los niños, ni quien los ha escrito,
no quiero provocar en tí ni la sombra de que exijo
solo dejar que crezcas mi princesa, que las cosas, pondrás en su sitio,
aunque la amargura de no verte, ahoguen mi respiro.

No es verdad que no quieras ver a tu querido abuelito,
eso mas bien es lo que siempre "ellos " han querido,
no haré nunca nada hasta que me llames, si aún vivo,
que puertas echaré a bajo si me dices "ven...abuelito"

Sigue pasando el tiempo pero tú caminas conmigo,
en el espejo te veo cuando me afeito y me miro,
en la cartera si tomo un café o un chiquito
y en mi agenda cuando anoto, tu foto me dice "hola...abuelito"

Tal vez la vida me prive de en mis brazos darte besitos,
tal vez cuando me llames esté fuera de este mundo frío,
más, si eso pasara, no sufras mi princesa, pues yo estaré 
a través del aire, en las estrellas del infinito... contigo.

No quiero culpar a nadie, pues sé que donde estás, como Reina has vivido,
sé que también te quieren y vestidos... los más bellos has tenido,
no quiero culpar a nadie, aunque pretendan cambiar tu apellido,
solo quisiera saber ¿yo que hice...? con todo lo que nos hemos querido.

Siguen pasando los años, tú 9 y yo en 9 acabo lo cumplido,
llevo dos años sin celebrarlo y jurado lo he mantenido
"hasta que mi princesas esté presente y mis dos nietas, soplen conmigo,
no celebraré cumpleaños, eso... lo hacen los vivos".

Podrán cambiarte de nombre y si quieren de apellido,
pero bien sabe Dios que al nacer, estirpe de los ......has nacido,
te llamen como te llamen en este mundo de vivos,
Alba  .......   ...... está ante Dios escrito.

Y cambiaran tu cara, tu acento y el tango no habrás aprendido,
pero como Meleiriña de piernas y salerosa de hablar fino
nadie podrá arrancarte ni estirpe de tu alma, tu destino,
eres mi nieta y mi princesa y ........ serás por los siglos de los siglos.

¡¡¡ Cuanto te echo de menos...y tu prima Noe, lo mismo!!!!
que con cinco años no dice nada, pero sabe que tiene prima en Vigo,
porque el abuelo le habla de que existes y sois
dos princesas, dos chiñas..... en el corazón de este mendigo.

Mendigo del amor de una nieta, aunque sé que está conmigo,
quiera Dios que mis palabras, si tus ojos las han leído,
no dañen de dolor tu corazón sino que te hablen que siempre te he querido
aunque pasen las  noches, mientras veo tu casa.... allá en Vigo.

Sirvan tan solo mis besos para llenarte de amor perdido
el destino marca aveces, el camino más duro y frío,
no dejé de quererte, aunque nada hicieron para traerte conmigo.
y todo mi amor almacenado, a la tumba vendrá conmigo.

Y desde allí, en las noches y los días que pienses...¿ y mi abuelito...?
sonreiremos jugando como de pequeña, jugabas conmigo,
soy tu abuelo, siempre lo seré y lo diré a gritos
pues en el Cielo....Alba ......  ......., Dios ...... así lo Ha escrito.

Nokto longa .... longa nokto

SORRY FOR LA ERAROJN de tradukado de tiu ĉi blogo

Nokto longa .... longa nokto

Longa nokto de silento .....
krias profunde en mia soleco,
silento de miaj sentoj ...
kaj denove ... soleco .... soleco kaj mallumo en la nigra nokto, tachycardias de mia pensado, sufokante en miaj larmoj ... kaj denove ... soleco ... kaj soleco. perdis .... Sonĝoj! ĝojoj ... miloj sen krevi ...! frazoj en mia gut ... kaj denove ... soleco ... kaj soleco. kurso de tagiĝo sonĝo sunrays mia ĝui la belan tagon ridetoj ... kaj denove ... soleco ... kaj soleco. Vojo pasinteco Mi perdis .. .! dum eliri kaj ne revenos,sonĝoj ... flosante sur la rivero ... kaj denove ... soleco ... kaj soleco. Reliefo ...! inter la montoj krio, ĉu iu aŭdas min ... en mia longa nokto iras ...? marŝi silente super mia tempo kaj denove soleco ... kaj soleco. plori ne plu en la vakuo de mia tempo,mi ne rigardas aŭ sonĝoj aŭ klareco, estis erdido amas ....! super kaj super ...soleco ... kaj soleco

Noche larga .... larga noche

Larga noche de silencio.....
gritos profundos en mi soledad,
silencio de mis sentimientos...
y otra vez... soledad .... y soledad

Oscuridad en la negra noche,
taquicardías de mi pensar,
ahogos de mis llantos ...
y otra vez ... soledad...y soledad.

¡¡¡Sueños que se perdieron....!!!
¡¡¡gozos... miles sin estallar...!!!
penas en mis entrañas ...
y otra vez ... soledad ...y soledad.

Claro del alba que sueño,
rayos del Sol de mi gozar,
sonrrisas del bello día ...
y otra vez ...soledad ...y soledad.

¡¡¡Camino pasado que he perdido ...!!!
tiempo que se fué y no volverá,
sueños ... flotando por el rio...
y otra vez...soledad...y soledad.

¡¡¡Auxilio...!!! entre las montañas grito,
¿alguien me oye ... en mi larga noche que va ...?
más en silencio caminan mis días
y otra vez soledad... y soledad.

Ya no grito en el vacio de mi tiempo,
ya no busco ni sueños ni claridad,
¡¡¡¡ amores que se han erdido....!!!
y otra vez... soledad ... y soledad