"" "Mi amas vin tiom, tiom multe kaj tiel ...." "" "

"" "Mi amas vin tiom, tiom multe kaj tiel ...." "" "
Mi amas vin tiel kaj tiel ...... ke miaj kisoj nuboj kovris la ĉielon
 Mi amas vin tiel kaj la doloro ........ ..... ili boleroj nokto
 Mi amis vin tiom multe ... ........ ..... kiuj gasps de vivo verte
 Mi amis ..... .... ........ ..... vi imagi kiso estis degelon nokte kaj tage.

Mi amas vin tiel kaj tiel ...... la tondro baladoj iĝis la vento
 Mi amas vin tiel kaj vian haŭton ........ ..... estis balzamo helikon en mia buŝo
 Mi amis vin tiom multe ... ....... ..... via rideto, al mia frenezo de amo resanigilo
 Mi amis ....... .... ...... ..... aŭdi vian voĉon, estis la Virga kiu parolis al mi.

Sed mi devis lasi tiom da amo, ĉar la rivero akvo portas en lia mallevis
Vi ne por mi kaj mi volis la destinon kiu vi resti for
Cetere, eĉ hodiaŭ, kiam mi vidas vin ... Mi memoras kiom mi amis
sed io estis malvarmigita mi ke la birdetojn mia ventro ne Scratchy.

Estas malfacile reveni devas senti kion mi sentis por vi kiam mia animo estis sklavo,
Mi amas vin tiom, tiom multe ... miaj vejnoj en anemio estis registritaj,
neniu povas preni ke amo kiu sorĉis min ĉiumatene
sed vi ankoraux tie .... kaj amiko estos kion vi ne amatan.

Sed ankoraŭ, mi estas feliĉa mi sentis tiel amo kaj ...
tiel, tiel ... ke vivo iam vi scorches
kaj se sorto apartigitaj niaj akvoj ne aliĝi ilin,
Mi amas vin tia, tiel vivi .... Via amo kaj sen ĝi mi estus nenio.

Kaj se nur mi restas estas memoroj ...
Ili helpas min memori kio iam estis ...
kiu estis tiel granda kaj tiel bela, ke pensi kion
Mi amas vin tia, tiel ... ke mortis de amo .... Mi ankoraŭ amas vin

""" Te amé tanto, tanto y tanto .... """"

Te amé  tanto y tanto ...... que mis besos cubrieron el cielo de nubes
 te amé  tanto y ........  ..... que el dolor, eran boleros de la noche
 te amé tanto ... ........  ..... que el verte eran bocanadas de vida
 te amé  .....  .... ........  ..... que imaginarme un beso era derretirse noche y día.

Te amé tanto y tanto ...... que los truenos se volvieron baladas al viento
 te amé tanto y ........  ..... que tu piel era bálsamo de caracol en mi boca
 te amé tanto ... .......  ..... que tu sonrisa, hasta mi locura de amor curaba
 te amé .......  .... ......  .....  que oír tu voz, era la Virgen quien me hablaba.

Pero tuve que dejar pasar tanto amor, como agua lleva el río en su bajada
que tú no eras para mí y quiso el destino que te alejaras
más, aún hoy cuando te veo ... recuerdo cuanto te amaba
pero algo se enfrió en mí, que los pajarillos mi barriga no rascaban.

Es difícil volver ha sentir  lo que por ti senti cuando mi alma estaba esclava,
te amé tanto y tanto...que mis venas en anemia quedaron grabadas,
nadie podrá ocupar ese amor que me embrujó cada madrugada
pero sigues ahí ....y como amiga serás lo que no fuiste de amada.

Pero aún así, soy feliz de haber sentido tanto y amor ...
tanto y tanto ... que en la vida una sola vez te abrasa
y si el destino separó nuestras aguas para no juntarlas,
te amé tanto y tanto .... que vivir fue tu amor y sin él no soy nada.

Y aunque solo se halla quedado en recuerdos ...
ellos me ayudaran a recordar lo que un día sentía ...
que fue tan grande y tan bello que al pensar lo que
te amé tanto y tanto ...que muerto de amor.... te sigo amando.