Inter vojoj .... kaj dornaj vojoj ...!!!!

SORRY FOR THE erarojn de tradukado de tiu ĉi blogo

Inter vojoj .... kaj dornaj vojoj ...!!!!

Drown mian voĉon ... sed volas konservi skribi mia plumo,
mi pensas, ke ne ... Sonĝoj kaj miaj memoroj estas ankoraŭ rigardis,
ŝoseojn etendi miajn pasxojn ... pli mi trovos mian vojon,
mi ŝaltis mian mallumaj noktoj kun Luceros amas brilante,
kaj mi estas .... kaj fino de la tago ... plu iri ... Mi revenos ....
kaj mi ĉesas hazarde movi piedon ... sed mi volas pli ... Mi ne povas ...
kiel se la aserto de mia letero ... ne restos spaco kie kison
kaj vento de mia malfeliĉo kaŭzi nur nubojn .. esti ... dezerto
sen esti estinta amata ... kiam iu amas min ... mia korpo estas dronanta,
tiel kiel aspektis mia retejo ... Mi forigis la seĝon, kiam mi sidas sur ĝi. esti naskiĝinta homo, Dio senigis nin de tiu DONO, kiun la poeto volas havi ĝin ĉar Li en Sia sagxo forlasis la virino Poemoj belecon de via korpo sed nokto ... Soleco ....Estas ĉiam sian kaptitecon kaj lia amo, nur memoroj kaj sekve neniam estos poeto kiu povas esprimi la volupto de poemo, kiel transdonita .. La Poeto de amo Maria .. diri nur unu ... "Mi vin amas ..." Homo ne povas doni la dolĉeco kaj ĝojon, plezuron tiunokte leteroj de la poeto de la Nokto Gloro ... Poemoj envolvas sxin arda kaj nedeziratan kisoj, nek nigreco de konfuzo inter la I LOVE YOU kaj mi amas la Poeto Côte volas kaŝi ... Kiel Amo .... havas kaŝitan interne sian korpon ...aŭ la baladoj "hodiaŭ ... sed morgaŭ ... Se nur vi estos memoro" de la poeto AMUkiu skribas el tiu fora lando .... sed ni estis proksime de la koro, ke vi havas. ,memorante kelkajn poemo, aliaj kiel mi amas vin kaj ne povas, kelkfoje TangoFado sen forgesi ke Amalia Ripper lasis en lia vocxo ... kiel dia memoro, kaj tiel, ĝi estas nur Poeto ... se naskiĝis virinon ... kaj vivas, por transdoni sian kisojn, kiel estante virino ... amanta Dio unue kreis sian surtera sonĝoj ... Don donis al vi, ke la viroj havas ĝin kaj neniam atingos kiu .... gxis ni cringe kiam ... "paroli pri tio ..." Pli, mi volas ke vi sufokas mian voĉon ... sed mia plumo ... Ne lasu mian menson esti silentaj kaj nur nokte mallumigas mian doloron kaj miaj timoj, sed kiam mi vekiĝos denove ... Miaj vojoj estas kovrita de dornoj, pro kiuj mi havas multe por protekti miajn sonĝojn .. sed mi estas laca .. . kaj kiam la poeto, ne kontroli iliajn sentojn kaŝita, kontraste de la poeto, kiu nur krias sian solecon ...ĉar li, .. trovis neniun revenon ... soleco ... La poeto soleco estas nur infano ... kiam lia patrino ankoraŭ ne venis reen .. kaj la plej malbona estas, kiam la poeto ...volas rompi sian plumon kaj kun ĝi ... sufokas ... Ne nur vian korpon! ... sed lia animo kaj tiel per ĝi ... mortigi ĉiun Poeto plumo ... ĝi povas esti .... legi gxin .... BELAJ ...

¡¡¡¡¡¡¡¡¡ Entre caminos.... y espinosos senderos...!!!!!!!!!!

Ahogo mi voz ... pero mi pluma quiere seguir escribiendo,
no quiero pensar... y mis Sueños siguen buscando recuerdos,
caminos sobre mis pasos se extienden... más no encuentro mi sendero,
ilumino mis oscuras noches con amores de resplandecientes Luceros,
voy y voy .... y al final del día ... más que ir... de vuelta vengo ....
y me paro sin querer mover un pie... pero por más que quiero... no puedo ...
como si al pliego de mi carta ... no le quedara un espacio donde depositar un beso
y el viento de mis desdichas solo traen nubarrones.. siendo yo... un desierto
que sin haber sido amado... cuando alguien me ama... se ahoga mi cuerpo,
pues por mucho que busqué mi sitio...la silla me retiran cuando en ella me siento.

Habiendo nacido hombre, Dios nos privó de ese DON, cual Poeta desea tenerlo
pues ÉL, en Su sabiduría dejó a la mujer la belleza de los Poemas de su  cuerpo
aunque en las noches... su Soledad.... sea siempre su cautiverio y su Amor, solo recuerdos
y por eso nunca existirá un Poeta que pueda expresar la sensualidad de un Poema,
como lo transmite La Poetisa del Amor... María.. con decir solo un ... " te quiero..."
ni puede el hombre dar la dulzura y el gozo del placer que las cartas nocturnas
de la Poetisa de la Noche Gloria... envuelve sus Poemas en ardientes y deseados besos,
ni la melancolía de la confusión entre el TE AMO y TE QUIERO que la Poetisa COTÉ
quiere ocultar ... cuanto Amor .... tiene escondido en el interior de su cuerpo ...
o las baladas de " hoy si ... pero mañana... solo serás un recuerdo" de la Poetisa AME
que nos escribe desde aquella tierra lejana .... pero nos cerca del corazón que le tenemos. ,
recordándonos unas Un Poema, otras como te amo y no puedo, otras un Tango
sin olvidar el desgarrador Fado que AMALIA dejó en su voz... como un divino recuerdo,
y así,, solo un Poeta lo es...si ha nacido mujer ... y vive para transmitirnos sus besos, pues siendo tu mujer... la primera amante que Dios creó de sus terrenales sueños... te dió ese Don que los hombres
nunca alcanzaremos a tenerlo y del cual.... hasta nos acobardamos cuando ..."hablas de eso ..."

Más, quiero ahogar mi voz ... pero mi pluma ... no deja mi mente permanecer en silencio
y solo la noche oscurece mi dolor y mis miedos, pero cuando despierto de nuevo ...
mis caminos se han cubierto de espinas, por mucho que tengo quien protege mis Sueños..
pero ya estoy cansado... y cuando el Poeta, no controla sus ocultos sentimientos,
a diferencia de la Poetisa que solo llora su soledad... porque él, .. no encontró el regreso ...
la soledad el Poeta... solo es la soledad del niño... cuando su madre no ha vuelto ..
y lo peor es cuando el Poeta... desea romper su pluma y con ello ...
ahogar...¡¡¡ no solo su cuerpo...!!! sino su Alma y así con ello ...
acabar con todo lo que de la pluma del Poeta ... puede ser.... al leerlo ....BELLO ...