"" Mi flaras de Gardenias ... la plej .... Mi ne volas vidi vin ... "" "

"" Mi flaras de Gardenias ... la plej .... Mi ne volas vidi vin ... "" "

Mi amis pro viaj kisoj neniam kisis .... 
sed se viaj lipoj estis songxoj de soifo, 
mi neniam vin amis eterne frotis viaj mamoj ... 
sed ĉar mi havis infanaĝon de lakto kaj mielo. Jes Mi amis vin pro viaj okuloj ... kiu sorĉas de silento estas super min ... ĝi estis vidi viajn okulojn kaj pafarko sklavo kaj kapitulacis al viaj piedoj pli erotika ol amis ... Mi faligis la via. pasioj povas vin teni multajn korpo ... trejnitaj maskloj faros tre bone ankoraux, kiam via korpo ŝvitas malstreĉiĝi, nur malvarma silento kovros vian haŭton. Sed mi preferas resti for kiel akvon malsupren la rivero, kiel la vento venanta el norda prenas neniun celloko kiu tuŝas vian korpon kaj perdas iom forgesis, kiam la amo ne estas perenne falinta aŭtuno folioj. Plus, mi ne povas nei ke .... ĝuste vidi vian saltshaker ino, miaj ruĝaj globuloj freneziĝos kaj ne ŝatas akvon Mi trinkos ...., mi serĉas alian angulo .... Mi reteni min mem. Netaŭga intencon kiam mi volas perdi ĝin tra la aero por atingi vian haŭton flari min ... kun la dolĉa odoro de gardenias ... ke hantus min sango kaj tiel havi sklavon ... mi.

"" Me hueles a Gardenias... cuanto más....no deseo verte..."""

Nunca te amé por tus besos que jamás besé ....
pero si por tus labios que fueron sueños de sed,
nunca te  amé por tus pechos que jamás acaricié ...
pero sí porque me llevaban a la infancia de leche y miel.

Sí te amé por tus ojos ... cual embrujo de silencio
se apoderó de mí... que era ver tu mirada
y postrarme esclavo y rendido a tus pies
mas que amado ... amante tuyo me dejé caer.

Podrás tener pasiones  de muchos cuerpos ...
adiestrados machos que lo harán muy bien
más, cuando sus cuerpos de sudores se relajen,
solo el frío del silencio recorrerá tu piel.

Pero prefiero mantenerme alejado como agua por el río,
como el viento que viniendo del Norte no lleva destino,
que tocar tu cuerpo y al poco perderlo en el olvido,
cuando amarte no sean perennes hojas de otoño caído.

Más, no puedo negar que con tan solo verte ....
tu salero de hembra, mis glóbulos rojos enloquecen
y como agua que no he de beber ....,
miro hacia otra esquina .... para contenerme.

Inútil intención cuando deseo perderte
que a través del aire llega tu piel a olerme ...
con el fresco aroma de las gardenias ...
que embrujan mi sangre y así...esclavo me tienes.