"" "" "" La Vent Malsovaĝa de Seagulls ... "" "" ""
Someday serpentumi igi Malsovaĝa de las Gaviotas en la Oriento
kaj neniu rimarkos lian ĉeeston, kiam mi alvenos ridetante,
ĉar mi nur scias tion, kion li volas, kiam li ekvidis min en la okuloj
diru al mi ... "" Estas via tempo .. ., kaj vi scias kial ... mi venis, por vidi. " la tago flugos de aliaj birdoj kaj "ili" neniam komprenos ĉar venis la vento Malsovaĝa, nur zorgis pri siaj devoj kiel ili petis min por ĉiam ... vi sentas? ... kaj ne devas kaŝi denove la amara depresio ke mia korpo havas. Kiu iam unu demandon el iliaj buŝoj, kion vi sentas, mia vivo ekstere formis siajn decidojn sen pensado de mia propra, stranga igis min senti ... kiel Nekonato .... en siaj propraj vivoj, kiam mi donis al vi cxion, kio estas en mia sango .... havis .... Mi timige walker aŭ pilgrimulo vojo .... de popoloj .... vilao .... au mi estos en strato almozulo petegante starante aŭ genuante korpo estos dormas sur la planko per kartono sur supro ... aŭ esti tiu, kiu ne estis jam konata aŭ familio iam havis ... Sed almenaŭ mi estos sinjoro de mia malplena kaj mia soleco de la tago, sen atendanta min kompreni kaj mi demandas kia estas mia vivo, mi donis al vi ĉion kaj neniam volis kompreni kiu estis la patro estis sed almenaŭ komprenis kiuj iliaj mensoj atrofiis al mia. ili ne estas kulpaj fari min senti forlasita sen sia kompanio kaj bone ... bone pro sciante pri ili .... Evil mangxegos ilin sed ŝi kaj mi scias, kaj mi scias, grandan malbonon piediras al kie ŝi kaj ŝi scias ke mi scias ... aŭ ili devas kaŝi sian koleron iri. Nur kiam la tago de mia libereco kaj via erara, mia korpo liberigos decidoj kompreni iliajn vivojn kaj fiaskoj iliaj sortoj kaj komencis kompreni mian silenton, kiam sidante sur iliaj vizaĝoj ... la vento Malsovaĝa de las Gaviotas en la Oriento ... kie mi flugas ...
kaj neniu rimarkos lian ĉeeston, kiam mi alvenos ridetante,
ĉar mi nur scias tion, kion li volas, kiam li ekvidis min en la okuloj
diru al mi ... "" Estas via tempo .. ., kaj vi scias kial ... mi venis, por vidi. " la tago flugos de aliaj birdoj kaj "ili" neniam komprenos ĉar venis la vento Malsovaĝa, nur zorgis pri siaj devoj kiel ili petis min por ĉiam ... vi sentas? ... kaj ne devas kaŝi denove la amara depresio ke mia korpo havas. Kiu iam unu demandon el iliaj buŝoj, kion vi sentas, mia vivo ekstere formis siajn decidojn sen pensado de mia propra, stranga igis min senti ... kiel Nekonato .... en siaj propraj vivoj, kiam mi donis al vi cxion, kio estas en mia sango .... havis .... Mi timige walker aŭ pilgrimulo vojo .... de popoloj .... vilao .... au mi estos en strato almozulo petegante starante aŭ genuante korpo estos dormas sur la planko per kartono sur supro ... aŭ esti tiu, kiu ne estis jam konata aŭ familio iam havis ... Sed almenaŭ mi estos sinjoro de mia malplena kaj mia soleco de la tago, sen atendanta min kompreni kaj mi demandas kia estas mia vivo, mi donis al vi ĉion kaj neniam volis kompreni kiu estis la patro estis sed almenaŭ komprenis kiuj iliaj mensoj atrofiis al mia. ili ne estas kulpaj fari min senti forlasita sen sia kompanio kaj bone ... bone pro sciante pri ili .... Evil mangxegos ilin sed ŝi kaj mi scias, kaj mi scias, grandan malbonon piediras al kie ŝi kaj ŝi scias ke mi scias ... aŭ ili devas kaŝi sian koleron iri. Nur kiam la tago de mia libereco kaj via erara, mia korpo liberigos decidoj kompreni iliajn vivojn kaj fiaskoj iliaj sortoj kaj komencis kompreni mian silenton, kiam sidante sur iliaj vizaĝoj ... la vento Malsovaĝa de las Gaviotas en la Oriento ... kie mi flugas ...
"""" "" El Manso Viento de las Gaviotas ...""""""
Algún día llegará el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
